การหาหนังสือผิดชั้น

          คุณเคยหรือไม่?

เวลาเข้าห้องสมุดไปหาหนังสือ แล้วใช้ระบบค้นหาในคอมพิวเตอร์ ก็พบว่าหนังสืออยู่บนชั้นแต่ปัญหามันอยู่ที่ว่า พอเดินไปดูที่ชั้นหนังสือแล้วไม่มี "ไม่รู้มันไปไหน"

          หนังสือที่หายไปจากชั้นหนังสืออาจจะเกิดได้หลายกรณี เช่น

- มีคนยืมออกไปจากหอสมุดฯ

- มีคนนำไปอ่านที่โต๊ะอ่านหนังสือ แล้วกำลังอ่านอยู่

- มีคนนำไปวางไว้ที่ชั้นพักหนังสือแล้ว แต่เจ้าหน้าที่ยังไม่นำขึ้นชั้น

- มีคนนำมาคืน แต่ยังอยู่ที่เคาน์เตอร์ยืมคืน

การส่งหนังสือซ่อม

การขอรับเงินค่าประกันสมาชิกห้องสมุดคืน

   สมาชิกห้องสมุดประเภทบุคคลภายนอกยืมได้จะมีการเก็บค่าประกัน 500 บาท และจะคืนค่าประกันนี้เมื่อผู้ใช้ยกเลิกการเป็นสมาชิกกับห้องสมุด โดยมีขั้นตอนการคืนเงินค่าประกัน ดังนี้

1.  ตรวจสอบหนี้สินในระบบ ALIST ว่าผู้ใช้มีค้างส่งหนังสือ หรือค้างค่าปรับในระบบหรือไม่ หากมีให้ผู้ใช้นำหนังสือมาคืน และชำระค่าปรับให้เรียบร้อยก่อน

ขั้นตอนการขอรับค่าหนังสือหายคืน

       เมื่อผู้ใช้แจ้งว่าพบตัวเล่มที่ได้ทำการแจ้งหายไว้กับทางหอสมุดฯ และได้ทำการชำระค่าปรับเรียบร้อยแล้ว ให้เจ้าหน้าที่ตรวจสอบวันที่ที่รับชำระค่าปรับ

ดังนี้

1. เกิน 2 เดือนหรือไม่ ถ้าเกิน แจ้งให้ผู้ใช้เก็บหนังสือไว้เป็นสมบัติส่วนตัว

2. เกิน 1 เดือน หรือไม่ ถ้าเกิน 1 เดือน แต่ไม่ถึง 2 เดือน รับค่าหนังสือหายคืน 50%

3. หากไม่เกิน 1 เดือน รับค่าหนังสือหายคืน 100%

หลังจากทราบผลการประเมินและอ่านรายละเอียดทั้งหมด ผมเริ่มต้นด้วยการทบทวนว่า ตัวเองพลาดอะไรไปบ้าง แล้วจะปรับการทำงานส่วนใดบ้าง จากนั้นนำประเด็นปัญหาและแนวทางการแก้ไขเรียนปรึกษากับ รศ.อิ่มจิต เลิศพงษ์สมบัติ ผู้ผลักดันให้วารสารวิทยบริการ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ขึ้นสู่ TCI 1 พร้อมทาบทามและขอความกรุณาให้ช่วยเป็นบรรณาธิการคนต่อไป (เนื่องจากบรรณาธิการพิเชษฐ เพียรเจริญ กำลังเกษียณอายุราชการ) บทสรุปแนวทางการปรับปรุงแก้ไข มีดังนี้

เนื้อหานี้ผมวางแผนและตั้งใจที่จะเขียนตั้งแต่ทราบผลการประเมินคุณภาพวารสารวิชาการที่อยู่ในฐานข้อมูล TCI รอบที่ 4 พ.ศ. 2563-2567 เมื่อวันที่ 10 มกราคม 2563 แล้ว แต่ตั้งใจว่าจะเขียนเมื่อทราบผลการประเมินรอบที่ 4 ครั้งที่ 2 ซึ่งเป็นการประเมินเพื่อปรับกลุ่มอีกครั้ง เพื่อบันทึกไว้ว่าผมได้ทำอะไรไปบ้าง ทั้งยังหวังว่าจะเป็นประโยชน์กับคนทำงานวารสารด้วยกันอีกด้วย

ผลงานทั้งหมดที่ถูกสร้างขึ้นมาล้วนแต่มีการคุ้มครองลิขสิทธิ์กับเจ้าของผลงาน หรือที่เรียกว่า Copyright (©) ซึ่งหากผู้อื่นจะนำผลงานนั้นไปใช้ก็ต้องมีการขออนุญาตจากเจ้าของผลงานก่อน หากมีการนำงานมาใช้โดยไม่ขออนุญาตก็จะละเมิดลิขสิทธิ์กับเจ้าของผลงาน ตรงนี้เองทำให้เกิดข้อจำกัดในการนำทรัพยากรมาใช้ประโยชน์ร่วมกัน จึงได้เกิดแนวคิดที่เรียกว่า Creative Commons

ก่อนอื่นเลยนะครับ เรามาทำความรู้จักกันคำว่า “Creative Common” กันก่อนดีกว่า

ที่ผ่านมาการจัดทำข้อตกลงการปฏิบัติงานบุคลากรสำนักวิทยบริการ มีการกำหนดภาระงาน ดังนี้ ปริมาณภาระงาน 1 ปี ร้อยละ 100 เท่ากับ 1540 LU โดยแบ่งเป็น 1. งานประจำ จำนวน 40-70% 2. งานเชิงพัฒนา/งานอื่น ๆ จำนวน 10-40 % ประกอบด้วย 1) ผลงานพัฒนา 2) การพัฒนาตนเองตามกลุ่มการพัฒนา (กลุ่มผู้นำไม่น้อยกว่า 150 ชม/ปี.